طباطبائى تراوش كند . علامه سيد محمد حسين طباطبائى از يكى از خاندان‌هاى بزرگ علم برخاسته‌اند و چهارده پشت ايشان از دانشمندان وعلماى به نام تبريز بوده‌اند . ولادت ايشان در پايان سال 1321 هجرى قمرى مصادف با 1282 شمسى در تبريز به وقوع پيوست و ايشان در زادگاه خود تحصيلات مقدماتى را دنبال كردند . پس از اتمام اولين مراحل علمى در 1304 رهسپار نجف اشرف شدند و ده سال در آن مركز بزرگ تشيع به تكميل معلومات خود در شعبه‌هاى مختلف علوم اسلامى پرداختند . فقه و اصول را نزد استادان معروف : نائينى و كمپانى و فلسفه را نزد سيد حسين بادكوبى كه خود از شاگردان جلوه و آقاعلى مدرس بود و رياضيات را نزد آقا سيد ابوالقاسم خوانسارى و اخلاق را در محضر حاج ميرزا على قاضى كه در حكمت عملى و عرفان مقامى بس ارجمند داشتند تلمذ كرد . سپس در سال 1314 به زادگاه خود مراجعت فرمودند . تحصيلات ايشان فقط محدود به سطوح عادى فقه نبود بلكه علاوه بر عميق‌ترين تحصيلات در صرف و نحو و ادبيات عرب و فقه و اصول ، ايشان يك دوره كامل از رياضيات قديم از « اصول » اقليدس تا « مجسطى » بطلميوس و نيز فلسفه و كلام و عرفان و تفسير را فرا گرفتند و در اين علوم به مرحله اجتهاد نائل آمدند . شهرت علامه طباطبائى در تهران و حوزه‌هاى ديگر علمى ايران خارج از تبريز هنگامى آغاز شد كه در اثر حوادث سياسى جنگ دوم جهانى و عواقب بعد از آن ، ايشان از مسقط الرأس خود به قم مهاجرت كردند و از سال 1325 شمسى در آن‌جا ساكن شدند ، و بدون كوچك‌ترين سرو صدا مجالس درس خود را در تفسير و حكمت آغاز كردند ، و در سفرهاى پياپى به تهران با علاقه‌مندان به حكمت و معارف اسلامى نيز تماس حاصل كردند ، و حتى از بحث و مناظره با مخالفان دين و